भीषण बाढीपहिरोका कारण घरबार गुमाएर काठमाडौंमा अस्थायी आश्रय लिइरहेका रसुवाको टिमुरेवासीहरू राजधानीमा लामो समय अडिन तयार छैनन्। आफूहरूलाई देशको उत्तरी सीमाक्षेत्रको रक्षक मान्ने यी बासिन्दा विपत्तिको पीडा भुल्दै जतिसक्दो चाँडो आफ्नै थातथलो फर्किन आतुर देखिएका छन्। राजधानीको कष्टकर र अनिश्चित बसाइभन्दा आफ्नै माटोको सुगन्ध प्यारो भएको उनीहरूको भनाइ छ।
तर, फेरि विपद् निम्तिन सक्ने जोखिमलाई ध्यानमा राख्दै उनीहरू पहिलेको बाढी प्रभावित टिमुरेमै भने बस्न चाहँदैनन्। त्यसको विकल्पका रूपमा उनीहरूले टिमुरेबाट करिब आधा घण्टाको उकालो दूरीमा अवस्थित आफ्नो पुरानो पुर्ख्यौली गाउँ ‘खैदी’ लाई रोजेका छन्। भौगोलिक रूपमा सुरक्षित मानिएको उक्त थलोमा नयाँ जीवनको थालनी गर्नका लागि सबै परिवार मिलेर एउटै स्थानमा एकीकृत बस्ती निर्माण गर्ने उनीहरूको योजना छ।
आफ्नै भूमिको रक्षा गर्दै सुरक्षित भविष्य निर्माण गर्ने अठोटका साथ विस्थापितहरू अब खैदीमा व्यवस्थित पुनर्वासको बाटो खोल्न जुटेका छन्। सीमाको पहरेदारीसँगै नयाँ आशा जगाउन आफ्नै पुरानो गाउँमा सामूहिक जीवन सुरु गर्ने सपना उनीहरूले बुनिरहेका छन्।