नेपालका विभिन्न जलविद्युत आयोजनाहरूमा आएको बाढीले भौतिक संरचना मात्र नभई लगानीकर्ताको भविष्यमा समेत गम्भीर धक्का पुर्याएको छ। हाल धेरै आयोजनाहरू यस्तो कठिन अवस्थामा छन् जहाँ बैंकबाट लिइएको अर्बौं रुपैयाँ ऋण अझै चुक्ता हुन बाँकी छ, तर आयोजनाको भौतिक अस्तित्व भने बाढीले क्षतविक्षत पारेको छ। यस्तो परिस्थितिमा कम्पनीहरूले पुन: नयाँ ऋण लिएर निर्माण कार्य शून्यबाट सुरु गर्नुपर्ने बाध्यता आइलागेको छ, जसले गर्दा ऋणको भार झन् बढ्ने निश्चित छ।
सर्वसाधारण लगानीकर्ताहरूका लागि यो विषय निकै चिन्ताको केन्द्र बनेको छ। आयोजना सञ्चालनमा नरहेपछि आम्दानीको स्रोत पूर्ण रूपमा बन्द भएको छ, तर बैंकको ब्याजको मिटर भने निरन्तर घुमिरहेकै हुन्छ। आगामी धेरै वर्षसम्म कम्पनीको सम्भावित आम्दानी पुरानै ऋणको साँवा र ब्याज तिर्नमा खर्च हुने भएकाले सेयरधनीहरूले समयमै प्रतिफल पाउने आशा क्षीण बन्दै गएको छ। यसले विशेषगरी प्राथमिक सेयर (IPO) मार्फत जलविद्युतमा लगानी गर्ने सर्वसाधारणको पुँजी जोखिममा परेको देखाउँछ।
यस संकटले बैंक तथा वित्तीय संस्थाहरूलाई पनि ठूलो दबाबमा पारेको छ। एकातिर लगानी डुब्ने डर छ भने अर्कोतिर पुनर्निर्माणका लागि थप पुँजी परिचालन गर्नुपर्ने चुनौती छ। जलविद्युत प्रवर्द्धकहरूले अहिले बीमा दाबी र सरकारी राहतको बाटो हेरिरहेका भए पनि, दीर्घकालीन रूपमा सर्वसाधारणको लगानी सुरक्षित गर्ने र आयोजनालाई पुनर्जीवन दिने ठोस योजनाको अभाव अझै खट्किएको छ।